donderdag 27 juni 2013

Slapeloze nacht...

“Laat het maar snel vrijdag worden”, is nu nog meer van toepassing, na een nacht met onrust en hoop kabaal. Gisteravond was ik zo moe, dat ik al vroeg de verpleging belde of ze me nog lastig moesten vallen met vragen of controles, en op hun ontkennende antwoord, heerlijk vroeg onder de dekens kroop en mijn ogen sloot. Toen wist ik echter nog niet dat ik een lange nacht wel op mijn buik kon schrijven. Het begon om een uur of half 1, toen de verpleegster die voor me zorgde binnenkwam, en op haar gemak de pomp die ik alleen ’s morgens gebruik voor de Collistine, aanzette, en de instellingen op haar gemak ging controleren (voor zover ik met mijn slaperige hoofd kon zien, dacht namelijk eerst dat ze de collistine aan kwam hangen, maar na een tijd-check besloot ik dat dit het niet kon zijn), en na 5 minuten lawaai maken weer met haar papiertje in de hand vertrok. Ik vraag me dan altijd af, of dit zo dringend is dat het midden in de nacht moet gebeuren, zodat de patiënt dan wakker word.. Maar goed, dat zal mijn logica wel zijn;-)

 

Om een uur of 2 was mijn spuit leeg. Na de pomp op stil te hebben gezet, en een ruk aan de bel gegeven te hebben, draaide ik me om. Maar helaas. De verpleging kwam binnen, en de spuit moest nog klaargemaakt worden. Dus na een kwartier alarm, (die ik steeds stil zette, maar waar ik wel wakker van bleef) hing de nieuwe spuit aan, en kon ik opnieuw proberen te slapen. Vanmorgen begonnen ze buiten al vroeg weer met de werkzaamheden. Ik vermoed dat ze een inhaalschema aan het vervullen zijn, want ze werken van 7-18u. Met slechts een pauze voor het eten en drinken. Maar goed, gezien het feit dat ik toch al aan werkzaamheden gewend was, omdat ze thuis ook bezig waren, sliep ik na een eerste kennismaking met het geluid, daar wel door heen..

 

… totdat… Om half 8 de keuken zijn intrede deed. De deur werd open gegooid, bleef open staan terwijl ze mijn “bestelling-die-netjes-op-een-briefje-op-de-deur-was-geschreven-zodat-ik-zou-kunnen-blijven-SLAPEN” klaarmaakten, ondertussen luid pratend en hard lachend de belevenissen van de vorige avond met elkaar uitwisselden. Ik kon in ieder geval niet zeggen dat ze met hun verkeerde been uit bed gestapt waren;-) Juist toen ik dacht weer om te kunnen draaien en nog EVEN een uurtje te slapen, kwam de verpleging binnen die de Collistine aan moest hangen. Gezien mijn nachtelijke bezoekster die al met de pomp had staan spelen, stonden de instellingen verkeerd, en kon ik opnieuw genieten van een aantal melodieën. Toen besloot ik mijn best maar niet meer te doen, en heb ik de verpleging gevraagd mijn eerste (nuchtere) bloedsuiker te meten voor de curve die vandaag gepland staat.

 

Hallo donderdag, kom maar snel vrijdag… Ik wil naar huis, waar ik tenminste van cassette tot cassette kan slapen als ik wil, en anders in ieder geval rustig op bed kan liggen, zonder allerlei bijzonderheden of alarmen.. Of.. Zouden we opnieuw zo’n thuispomp krijgen waar je een staart van krijgt?;-)

 

Gisteren aan het eind van de middag werd ik gebeld door de CF-consulente S. Ze was de thuispomp aan het regelen, en de cassettes aan het bestellen bij de apotheek! Met een beetje geluk heb ik vrijdag vrij vroeg een longfunctie, en kan de CF-consulente me vrij vroeg aansluiten op de thuispomp. Erik zou vrijdagmiddag op bezoek komen, maar mag me nu mee naar huis nemen. Toch wel een betere afspraak vind ik zelf;-) Ik hoop dat ik niet teveel geregel meer heb, tegen de tijd dat hij hier is. Hopelijk lukt het ons dan om voor de spits thuis te zijn.

 

Vanmorgen zei de CF-consulente dat de medicijnen waarschijnlijk pas morgen eind van de dag klaar zouden zijn. Dit was natuurlijk een dikke tegenvaller. Dat zou betekenen dat ik pas in de spits naar huis zou kunnen. Gelukkig bleek aan het eind van de middag dat ze toen al klaar waren, dus kan ik morgen, als de pomp is geleverd, ik aangekoppeld ben, en alle andere dingen geregeld zijn, toch nog vroeg (hopelijk voor de spits) naar huis!

 

De volgende blog komt thuis vandaan, en dan zal ik ook niet iedere dag meer een blog schrijven. Wel zal ik proberen regelmatig even een blog te schrijven, zodat jullie wel op de hoogte blijven.

 

Groetjes Marianne

 

Geen opmerkingen: