vrijdag 2 augustus 2013

Prednison-loos


Opnieuw is het alweer 3 weken geleden dat ik een blogje schreef. Tijd had ik er best voor kunnen maken, maar de zin ontbrak gewoon om een blog te schrijven. Dus stelde ik het maar uit, en stelde ik het maar uit… Totdat ik vond dat ik toch echt weer eens wat van me moest laten horen, en daar is’tie dan.. De nieuwe blog.



Ondertussen ben ik alweer 3 weken van het infuus af. Afgelopen weken stonden in het teken van prednison afbouwen. Iedere keer een beetje minder. Met dit afbouwen kwamen ook de “afkickverschijnselen” weer om de hoek kijken. Als een echte verslaafde reageerde ik op iedere stap omlaag. Shaken, zweten, watten in mijn hoofd, en nachtenlang wakker liggen, terwijl je toch echt wel moe bent. Kortom, gewoon niet fijn! Twijfelde ik eerst nog of de zouttabletten de afkickverschijnselen tegen gingen, (zie vorige blog), ondertussen is duidelijk dat het wel helpt. Met andere woorden, ik heb nog steeds afkickverschijnselen, maar waarschijnlijk hadden ze zonder zouttabletten nog erger geweest.

 
Afgelopen woensdag besloot ik eens een zouttablet te minderen. Ik slikte de maximale hoeveelheid, en merkte dat ik vocht vasthield. De weegschaal gaf steeds meer aan, terwijl ik toch echt zoveel niet meer at als tijdens de hele infuuskuur. Woensdagochtend liet ik 1 zouttablet dus liggen, en dacht daar wel mee weg te komen “omdat het volgens mij toch niet werkt”. MIS! Woensdag tegen de middag had ik dezelfde reactie als op dagen dat ik minderde met de prednison. (vaak is de 1e dag het ergst, en hoe langer op dezelfde dosering hoe minder de klachten weer worden). Blijkbaar helpt het zout dus wel om wat klachten te onderdrukken. Ze zijn niet weg, maar blijkbaar wel minder dan anders.

 
Vandaag ben ik helemaal gestopt met de prednison. Na 3 weken volle dosering (tijdens het infuus) en 3 weken afbouwen, mag ik het nu weer zonder gaan proberen. Hopelijk ga ik nu weer beter slapen ook, en zijn de afkickverschijnselen binnenkort ook over.

 
Verder gaat het wel aardig met me. Ik hoest wel behoorlijk,en ben ook af en toe kortademig. Vermoedelijk heeft dit grotendeels met de grote verschillen in temperatuur te maken. Op koelere dagen ben ik duidelijk minder benauwd, en hoest ik ook wat makkelijker op. (meer CF-ers hier last van?) Op die tropisch warme dagen hang ik een beetje op de bank, of buiten in de schaduw (in de ochtend), iets actief doen, hoef ik dan niet te proberen. Mijn haakwerkjes vliegen dan ook achter elkaar van mijn haaknaald, en ondertussen breid de verzameling zich uit. Pas op, want het werkt besmettelijk, ook mijn moeder en de buurvrouw zijn al besmet met het “haakvirus”.

 
Nou, jullie zijn weer bijgepraat. Best kans dat een volgende blog weer een poosje op zich laat wachten, maar zodra er nieuws is of het weer een tijdje geleden is, komt er weer een nieuwe blog!

 

Groetjes Marianne

2 opmerkingen:

Mara zei

Fijn dat de prednison is afgebouwd! Ik hoest niet minder als het zo warm is, gewoon even veel als altijd. Vind de Nederlandse warmte wel erg benauwd inderdaad!

Haakse en veel liefs!

Anoniem zei

Fijn weer wat van je te horen en wat leuk dat je een vriend hebt we wensen je heel veel zegen en geluk. Gelukkig is de warmte nu weer even over want zelfs gezonde mensen kunnen er niet tegen. Zeg wat zijn jullie allemaal aan het haken ik vindt het ook wel leuk om te doen maar heb het in geen jaren gedaan? gr Joost en Nel