woensdag 16 oktober 2013

Van thuisbehandeling naar opname in het ziekenhuis

16 oktober 2013

2 weken geleden ging ik voor een dagopname naar het ziekenhuis. Die ochtend werd ik door mijn moeder afgezet in het ziekenhuis. Toen ze een tijdje bij me gezeten had, ging ze werken. Niet lang daarna kwam mijn vriend. Samen hebben we de lange-lange-lange middag uitgezeten in het ziekenhuis. Ik had een complete balzaal (4 persoonszaal, met 1 bed erin voor mij, zonder tafel en stoelen pas na vragen) voor mezelf, omdat ze de dag erna zouden gaan verhuizen. Eind die middag mocht ik met infuus, en een tablettenkuur als aanvulling op het infuus, naar huis. Na nog even samen met mijn vriend gegeten te hebben, was ik 's avonds om half 9 thuis.

Afgelopen 2 weken had ik niet veel zin om te bloggen en heb ik regelmatig gedacht mijn blog helemaal op te geven, en alleen in tijden van kuren nog een update te plaatsen. Ik gebruikte mijn blog altijd als uitlaatklep, maar nu ik een vriend heb, is hij natuurlijk mijn belangrijkste uitlaatklep. Daarnaast heb ik soms gewoon geen zin om alles te beschrijven. Tegelijk wil ik mijn blog ook niet helemaal uit de lucht halen, dus ik denk er gewoon nog even over na.

Afgelopen periode was voor mij en mijn familie geen makkelijke tijd. Vorige week is mijn opa overleden, en ondertussen is hij ook begraven. Hoewel de periode om en na zijn overlijden, en voor de begrafenis moeilijk waren, zal ook komende tijd nog erg moeilijk worden. De "roes" van alle "verplichtingen" is voorbij, en nu begint pas echt het verwerken.

Vandaag moest ik voor controle naar het ziekenhuis, en zoals ik al vermoedde, heeft de kuur niet geholpen. Ik heb zelfs slechter geblazen dan 2 weken geleden. Dit maakte dat de arts besliste dat ik gelijk moest blijven. Het infuus Meronem werd gestopt, en de tabletten die ik daarnaast slikte ook. In plaats van die 2, krijg ik 2 andere antibiotica's. Degene waar ik allergisch  voor ben, en degene die ik niet thuis mag. Het opbouwschema is weer in gang gezet en ik ben geinstalleerd in mijn ziekenhuiskamertje. (gelukkig had ik een "noodtasje" meegenomen) Op de nieuwe afdeling, in een nieuwe kamer, met een hoop luxe snufjes en nieuwe dingetjes. Maar tóch kan het niet tippen aan thuis.. Ondanks ik het aan zag komen, is er toch weer even de teleurstelling..

Groetjes Marianne

Ps. Dan is het nu tijd voor mijn huiswerk ;-) Mag zelf de anamnese invullen..

1 opmerking:

Anoniem zei

Wat fijn dat je een vriend hebt die je, zo te lezen, bijstaat. Succes met de AB kuur! Hedwiche