woensdag 27 november 2013

Weer eens een update...


Ik had eerder mijn blog willen bijwerken.. écht! Maar er kwam niet van. ‘k Kon de energie niet bij elkaar rapen, de zin niet maken, en dat ik een infuus in mijn rechtse pols heb, waardoor het typen wat rot gaat, helpt al niet echt mee. Maar nu, de dag dat ik een week in het ziekenhuis lig, toch eerst maar eens even bijwerken. Want er is weer genoeg te melden.

 Het begon allemaal vrijdag. Ik hoorde dat ik maandag een maagonderzoek moest, en gaf aan dat er boven een venflon moest geprikt worden, omdat ze daar vorige keer moeilijk over deden. Zonder venflon geen roesje. En zonder roesje is het onderzoek nog 10x zo vervelend als dat die nu al was. Dus zondag in de loop van de ochtend kwam de verpleging langs… “We willen  graag vandaag vast een venflon prikken, want dat komt beter uit…”. Prima. Kom maar op. De zaalarts deed een dappere eerste poging. “tjonge, je hebt wel hele kleine vaatjes hoor…” Tja.. De reden dat ik een PAC heb, en geen venflons meer gebruik voor lange infuuskuren. Nadat ze kennisgemaakt had met mijn eigenwijze, alle kanten op rollende vaten, schreef ze een verwijs voor de anesthesie, waar ik rond de middag heen mocht voor het plaatsen van een venflon. Na verschillende pogingen en een warme deken om mijn handen op te warmen, zat er eindelijk een infuus. Het infuus wat uiteindelijk goed zat, zat net iets boven mijn pols, en op dusdanige plek dat ik mijn pols niet meer kon draaien, en ook niet buigen/bewegen. Het risico op sneuvelen was dan te groot. Dus ging ik weer over op mijn linkse hand (ik kan ook veel met links, vanwege alle infuzen in de handen en armen, voordat ik een PAC kreeg).

 Vanaf zondagnacht mocht ik niets meer eten en drinken, alleen om 6u maandagochtend een licht ontbijt (voor mij op het moment nog teveel vanwege de klachten) met helder drinken. Daarna begon het wachten. Ik kreeg te horen dat ik sowieso ’s middags aan de beurt was, en niet ’s ochtends. Uiteindelijk ging ik om 15u ’s middags, nog steeds nuchter, naar beneden. Wat normaal veel moeite kost, om een dag lang nuchter te blijven, was nu heerlijk! Even niet tegen de maagpijn en misselijkheid in eten. Even een dag met wat minder klachten (hoe meer ik eet hoe meer last ik heb). Beneden was ik gelijk aan de beurt. Ik werd naar de behandelkamer gereden, kreeg een bloeddrukmeter om, een saturatiemeter aan mijn vinger, en een zuurstofbrilletje in mijn neus. Verder kreeg ik een drankje om mijn maag niet te laten schuimen tijdens het onderzoek, en ook een drankje om de keel te verdoven. Toen mocht ik op mijn zij gaan liggen, en kwam de dokter binnen. Na nog wat vragen, begon het onderzoek. Dankzij het roesje kreeg ik niet alles mee, maar nog genoeg om het flink vervelend te vinden. Na het onderzoek had ik nog net de helderheid om de arts te vragen hoe de uitslag was, daarna “viel ik een paar keer weg” door het roesje. Ik weet bijvoorbeeld wel dat ik van de behandelkamer werd gereden, maar niet hoe lang ik op de uitslaapkamer heb gelegen. Verder heb ik de verpleging gezien die me op kwam halen, maar was ik daarna “opeens” op mijn kamer. Na het onderzoek was mijn maag nog gevoeliger en onrustiger dan daarvoor. Ook had ik een erg pijnlijke keel, wat vandaag voor het eerst wat minder is.

 Gisteren was het groot overleg. Altijd een beetje spannend wat er uit gaat komen. Zeker omdat ik nog steeds geen verbetering in mijn klachten zie, en mijn bloedwaarden eerder slechter dan beter worden. Sommige waarden trekken bij, maar 2 waarden blijven maar stijgen. Daarbij ben ik in korte tijd al teveel afgevallen door mijn klachten, waardoor ik moeilijk en maar erg weinig kan eten.

 Tijdens de artsenronde werd me verteld dat ik sowieso nog een week moet blijven. Ik mag daarbij blij zijn, als ik volgende week vrijdag (6 dec) thuis ben.. (SLIK). Bij het maagonderzoek zijn biopten genomen van verschillende ontstekingen. Deze zijn op kweek gezet, en daarvan wordt de uitslag afgewacht. Verder gaan ze nu met mijn leverwaarden aan de slag. Zaterdag was de leverfunctie in mijn bloed hetzelfde als de dag ervoor. Ze gaan nu medicijnen stoppen die invloed kunnen hebben op mijn leverfunctie. We zijn begonnen met 3 medicijnen, waarvan 2 een onderhoudsantibiotica zijn. Dan is het kijken of de waarden in mijn bloed veranderen. Vanmorgen is daarom ook opnieuw bloed geprikt. Dit zal komende dagen herhaald worden. Daarbij word ook gekeken naar of ik een leverontsteking heb. Ik begreep van de zaalarts dat die 2 waarden die zaterdag gelijk gebleven waren, nu opnieuw gestegen zijn. De andere uitslagen zijn nog niet binnen. Dat duurt enkele dagen.

 Helaas lig ik dit jaar opnieuw met mijn moeder’s verjaardag (zondag) in het ziekenhuis. Vorig jaar had ik 2 dagen daarvoor thuisinfuus, en het is niet voor het eerst dat ik in het ziekenhuis ben tijdens haar verjaardag. Maar goed, zoals ik nu ben, ben ik niet in staat om heen en weer te gaan, daarbij word er vaak bloed geprikt om alles te controleren en in de gaten te houden. Ik moet het dus maar even voor lief nemen, en hopen dat ik later een klein feestje kan houden, als ik weer thuis ben…

 Vanmorgen heb ik aan de zaalarts gevraagd of ik mijn infuus eruit mag laten halen. Deze hadden ze laten zitten omdat er over een mri of ct scan gedacht werd. Als er contrast nodig is, zou ik dan een infuus nodig hebben. Ik ben erg moeilijk te prikken, maar een infuus waar ik nu al erg veel last van heb, en ook erg beperkt door ben in mijn vrijheid (heb verpleging nodig voor omkleden, heb verpleging nodig voor douchen etc) en ook in mijn bewegingsvrijheid (kan mijn pols niet buigen en draaien) kan ik hem er beter uit laten halen. Tot volgende week red mijn infuus het toch niet. De zaalarts ging overleggen of er deze week nog plannen in die richting waren, dit was niet het geval. Daarom is aan het eind van de middag mijn infuus verwijderd. Hij bleek al ontstoken te zijn. Ik ben ook nog even van kamer verhuisd, aangezien ik op een wisselkamer lag, en nu op een “vaste” cf-kamer.

 Voor de rest? Er is weinig bekend, dus het verblijf hier bestaat vooral uit afwachten, en geduld hebben. Verder komt de fysio nu wat spieroefeningen met me doen, omdat ik anders wel erg verzwak, aangezien ik heel veel op bed hang.

 Groetjes Marianne

 

Ps. Er zijn veel mensen die naar mijn adres vragen.. Hieronder daarom mijn adres:

Hagaziekenhuis locatie Leyweg,

Leyweg 275

2545CH den Haag

Afdeling 9b, kamer 30.

Geen opmerkingen: