dinsdag 1 juli 2014

Kleine tegenslag...


Gisteren was het weer longfunctie blazen, en vandaag was daaropvolgend het MDO. Daarna kwamen alle artsen langs, om mee te delen wat ze hadden besproken. Voor mij hadden ze het volgende: Wat mijn longfunctie betreft zijn bepaalde waarden gestegen, maar andere waarden zijn in verhouding niet zo goed mee gestegen. Dit betekent dat er ergens nog iets niet helemaal lekker loopt. Omdat ik daarnaast ook nog steeds benauwd ben, en ook veel moeite moet doen om op gewicht te blijven (normaal kom ik met deze hoeveelheid eten flink aan, nu blijf ik net op gewicht), besloten de artsen me een stootkuur prednison erbij te geven.

 

Vrijdag moet ik opnieuw longfunctie blazen, en dan gaan ze weer overleggen wat er mogelijk is. Het liefst wil ik de kuur thuis afmaken, maar dan natuurlijk wel terwijl ik me al een stuk beter voel, en ik al grotendeels opgeknapt ben. Want tijd om voor de vakantie nog een nieuwe kuur te doen, is er niet. Helaas houd het in, dat als ze vrijdag pas kunnen beslissen over het vervolg, ik ook pas vanaf minimaal maandag met thuisbehandeling verder kan. De pomp moet dan aangevraagd worden, en de cassettes moeten dan gemaakt worden. Het is dus even een tegenvaller dat ik hier nog sowieso 6 dagen moet blijven. Maar aan de andere kant ben ik ook blij dat mijn klachten serieus genomen worden, en ze er alles aan doen om mij zo goed en snel mogelijk op te laten knappen.

 

Helaas betekent het ook dat ik dan de verjaardag van mijn vriend hier in het ziekenhuis lig. Gelukkig komt hij als hij jarig is gewoon naar mij, omdat hij het toch de dag erna pas houd. We gaan dan dus donderdag gewoon een feestje hier maken. Hoe vervelend het ook is, we willen allebei dat ik zo goed mogelijk op knap, en we maken er dus het beste maar van.


Groetjes Marianne

Geen opmerkingen: