donderdag 16 oktober 2014

Opname in het ziekenhuis


Het is al een tijdje geleden dat ik mijn blog heb bijgewerkt. Dit keer was het niet helemaal “geen bericht” goed bericht. Al een paar weken ben ik aan het kwakkelen, en niet helemaal fit. Steeds om de 2 weken een bloeding, en ook al een tijdje heel erge pijn aan mijn schouder en ribspieren. Voor dit laatste kreeg ik pijnmedicatie naast de paracetamol. De bloedingen werden steeds behandeld met medicijnen tegen de bloedingen en het tijdelijk stoppen met vernevelen van een slijmverdunner. Afgelopen dinsdag had ik opnieuw een bloeding. Daarbij werd het hoesten, wat ik al een tijd deed, steeds erger, en kon ik ook eigenlijk steeds minder. De arts besloot toen om me op te nemen voor een infuuskuur. Woensdag mocht ik me melden op de oude vertrouwde afdeling. Althans.. Het is officieel een kamer van afdeling a, maar het valt onder de verpleging van b. Maar als ik de keuken wil bellen, krijg ik de keuken van a. Terwijl ik ook daarbij bij a hoor… Om het makkelijk te houden ;-)

 

Gisteren is er bloed geprikt, waaruit bleek dat mijn leverwaarden ook weer gestegen waren. Waarschijnlijk komt dit door de antibiotica die ik normaal als onderhoudsdosering heb, en die afgelopen 4 weken verdubbeld werd om thuis te proberen stabiel te blijven. Tijdens infuuskuren word deze antibiotica altijd gestopt, dus nu is het afwachten of de leverwaarden weer gaan zakken. Anders kan het ook nog door de extra pijnmedicatie komen. (dat hoop ik niet, want die heb ik echt nodig, en mag ik dan dus niet meer). Verder was ook mijn ontstekingswaarde (voor mijn doen) behoorlijk hoog.

 

Verder is er gisteren ook een longfoto gemaakt, en een sputemkweek ingeleverd. Op de longfoto is duidelijk een flinke infectie te zien. Uniek voor mij, want vaak is mijn longfoto ongewijzigd met vorige keer. Nu dus niet.. Een teken dat ik toch wel een flinke longontsteking heb.

 

Uiteindelijk zijn we gisteren gestart met antibiotica via infuus. Het is niet helemaal zeker dat deze antibiotica gaat aan slaan, maar dat is bij geen enkele antibiotica meer de zekerheid. Mijn opties zijn dusdanig beperkt, dat het telkens weer afwachten is OF het wel gaat helpen. Verder ben ik gestopt met vernevelen, en mag ik weer 5 dagen de medicijnen tegen bloedingen starten. Maandag begin ik weer met vernevelen. Dan stoppen de medicijnen tegen bloedingen ook weer.

 

Vandaag heb ik weinig meer kunnen doen, dan op bed liggen en hangen. Doordat ik al die tijd thuis ben doorgelopen, val ik een soort in een “gat” nu ik toegeef aan dat ik ziek ben. Voor nu geef ik daar maar even aan toe, en hopelijk kan ik dan over een paar dagen weer wat conditie op gaan bouwen.. Want die is op dit moment ver te zoeken…

 

Ik zal niet elke dag een blog plaatsen, maar houd jullie wel op de hoogte van bijzondere dingen. Mochten er dus dingen te melden zijn, horen jullie weer van me.

 

Groetjes Marianne

 

 

Geen opmerkingen: